متینا امیدوار

مدیر استعدادیابی و تعاملات هنری | مسئول و معرف هنرور و بازیگر سینما و تلویزیون

مدیر استعدادیابی و تعاملات هنری

۱۹ سال فعالیت در خط مقدمِ صنعت سینما، تنها یک عدد نیست؛ یک گواهینامه برای عبور از طوفان‌های تولید، مدیریتِ بحران و تسلط بر روان‌شناسیِ صحنه است. متینا امیدوار، از آن دسته حرفه‌ای‌هایی است که سینما را نه از پشتِ میز، که در کفِ صحنه و با گوشت و پوست خود آموخته است.

از ستاره‌ی خردسال تا مغز متفکرِ صحنه

داستانِ متینا امیدوار با یک کشفِ بزرگ آغاز شد: در ۱۰ سالگی توسط استادِ تمام‌عیار سینمای ایران، مهدی فخیم‌زاده، به عنوان بازیگر وارد این دنیای پرفشار شد. این شروع، برای او چیزی فراتر از یک تجربه ساده بود؛ او در همان کودکی یاد گرفت که «بازیگر بودن» چه معنایی دارد و چگونه می‌توان مقابل دوربین جان گرفت. همین ریشه، امروز او را به متخصصی تبدیل کرده که «بازیگری» را نه فقط به عنوان یک شغل، بلکه به عنوان یک هنرِ استراتژیک درک می‌کند. علاقه شدید او به «بازیگردانی» نیز از همین‌جا آب می‌خورد؛ او می‌داند چگونه هنروران را نه فقط به عنوان سیاهی‌لشکر، بلکه به عنوان «بازیگرانِ مکملِ صحنه» هدایت کند.

همکارِ جریان‌سازان و ستاره‌های سینما

آنچه متینا امیدوار را به یک مهره‌ی تکرارنشدنی تبدیل کرده، شبکه ارتباطی گسترده و همکاری مستقیم او با کارگردانان تراز اول و سوپراستارهای سینمای ایران است. او به عنوان بازوی اجراییِ پروژه‌هایی حضور داشته که استانداردهای تولید در ایران را جابجا کرده‌اند؛ از کمدی‌هایِ پرمخاطبِ «مهران مدیری» و سریال «مردم معمولی» (به کارگردانی رامبد جوان) گرفته تا درام‌های تحسین‌شده‌ای چون «برف آخر» (امیرحسین عسگری)، «تفریق» (مانی حقیقی) و سریال پیچیده و پربازیگرِ «آکتور» (نیما جاویدی). حضور در این آثار، او را به زبانِ مشترکِ کارگردانانِ مولف و بازیگرانِ بزرگ نزدیک کرده است.

فراتر از هماهنگی؛ مهندسیِ جمعیت و استعدادیابی

متینا امیدوار در فضای سینمای ایران به عنوان «مسئول هنروران» شناخته می‌شود، اما این توصیف برای کاری که او انجام می‌دهد، بسیار کوچک است. او در واقع «مهندسِ جمعیت» و «شناسایِ استعداد» است. نقطه عطف حرفه‌ای او در سال ۱۳۹۵ با سریال «زیر پای مادر» رقم خورد و از آن پس، ردپای او در مهم‌ترین آثار سال‌های اخیر دیده می‌شود:

• آثار شاخص: خاتون، میدان سرخ، یادگار جنوب، نگهبان شب، روزهای نارنجی، کشتارگاه، شیطان وجود ندارد و نوبت لیلی.

چشم‌انداز در «پرسو»: پلِ اتصالِ مخاطب به پرده‌ی نقره‌ای

امروز، متینا امیدوار در پلتفرم «پرسو»، تجسمِ پیوندِ میان «دانشِ مدیریت» و «شهودِ هنری» است. نقش او در پرسو، «غربالگریِ هوشمند» است؛ او کسی است که پتانسیل‌های نهفته در میان مخاطبانِ پرسو را شناسایی کرده و آن‌ها را به عنوانِ «سرمایه‌هایِ انسانی» به صنعتِ حرفه‌ای سینما متصل می‌کند. برای متینا امیدوار، هر مخاطبِ پرسو، نه یک بیننده‌یِ ساده، بلکه یک «بازیگرِ بالقوه» است که منتظرِ یک فرصت برای دیده شدن است.

او برای برندها، کارگردانان و تهیه‌کنندگانی که به دنبالِ اجرای بی‌نقصِ سکانس‌های بزرگ و شناساییِ چهره‌های جدید هستند، نه یک انتخاب، که یک «ضرورت» است. او می‌داند سینما، در نهایت با «انرژیِ جریان‌یافته در صحنه» ساخته می‌شود؛ و او استادِ خلقِ این انرژی است.